SuperShortFic SGL (สั้นมาก ฮ่าๆ)
posted on 19 Dec 2011 13:51 by kazuyakameความทรงจำเป็นสิ่งมหัศจรรย์นะครับ คนเราแม้พูดออกมาว่าจะลืม แต่หัวใจมันไม่ลืมเสียอย่าง ทำวิธีไหนก็ยังคงฝังอยู่ในความทรงจำผมไม่รู้ว่าผมควรจะทำเช่นไรดี
เค้าบอกกับผมว่าอดีตก็คืออดีต ผมไม่ควรจะคิดมากกับมันแต่คนเรามันห้ามความคิดไม่ได้นี่ครับ ยิ่งเห็นตำตาก็ยิ่งคิด เขาไม่คิด ไม่ได้แปลว่าคนนั้นของเขาจะไม่คิดไปด้วยในความคิดของผม คนเราไม่มีทางที่จะลืมคนที่เราเคยรักได้หรอก เพราะในช่วงเวลาหนึ่งที่เราได้เคยรักกันมันคือสิ่งดีๆที่คนสองคนควรเก็บไว้
ผมเองไม่ได้อยากจะก้าวก่ายเรื่องนี้ แต่มันก็คือสะเก็ดเล็กๆที่คอยสะกิดความคิดในหัวผมให้มันเลิกคิดไม่ได้ผมเป็นคนไม่ดีใช่ไหมครับ ที่แยกแยะไม่ได้ และผมก็รู้ว่าตอนนี้เขาเองก็รู้สึกดีๆกับผม ผมไม่ได้คิดไปเองนะครับ แต่การที่คนสักคนจะใส่ใจกับคนอีกคนหนึ่งมากขนาดนี้ต่อให้ไม่คิดก็ต้องคิดล่ะครับ
บางทีผมคงฟุ้งซ่านมากไป ผมน่าจะรู้จักนิสัยเขาดีที่สุด เมื่อเขาบอกว่าไม่ก็คือไม่ตั้งแต่วันนี้ผมจะพยายามคิดเรื่องนี้ให้น้อยลง เอาเวลาไปคิดเรื่องหาทางจับกดเขาดีกว่า ยิ่งหมู่นี้เขาปล่อยฟีโรโมนมากเกินไป ไม่รู้ไปทำอะไรมาสิน่า เพื่อตัดปัญหาทุกสิ่ง รีบทำให้เขากลายเป็นของผมให้เร็วที่สุดเป็นทางแก้ที่ดีที่สุดครับ
เป็นกำลังใจให้ผมทำสำเร็จด้วยนะครับทุกคน ^^