ฟิคสุดแสนจะสั้น (ซกล)
posted on 28 Dec 2011 03:45 by kazuyakameเวลาป่วยแล้วมีคนคอยห่วงใยเนี่ย มันทำให้มีกำลังใจขึ้นเยอะเลยนะครับ
แถมถ้าคนคนนั้นเป็นคนที่เรารักด้วยแล้ว ยิ่งรีบพยายามหายป่วยเลยล่ะครับ
ก็ผมไม่อยากให้เขาติดหวัดจากผมต่อนี่นา
ตอนไม่สบาย จะทำอะไรก็ไม่สะดวกไปซะหมด
กลัวไปแพร่เชื้อใส่อย่างนึงละ กลัวเสียฟอร์มต่อหน้าเขาด้วย
ก็คนไม่สบายนี่ครับ จะให้เอาเรี่ยวแรงที่ไหนไปทำเก่งให้เขาดูล่ะ
พื้นมันหมุนแถมหัวมันจะทิ่มได้ทุกขณะเลยก็ว่าได้
ผมเลยต้องรีบฟิตร่างกาย ให้หายป่วยเร็วๆ จะได้ลวนลาม เอ้ย..ใช้คำผิดไปนิด
ผมหมายถึงจะได้สัมผัสตัวเขาได้แบบก่อนป่วยเสียที
แต่ไม่สบายก็มีส่วนดี เพราะเขายิ่งห่วงใย ดูแล ทุกสิ่งอย่าง ยิ่งกว่ายามปกติ
ถ้าสบายดีนะเหรอ ตรงกันข้ามอย่างเห็นได้ชัด
แต่ผมไม่สนหรอกครับ แค่รู้ว่าเรามีความรู้สึกดีให้กัน ผมก็ยอมทุกอย่างอยู่แล้ว
เอ!? นี่ผมบอกพวกคุณหรือยังครับว่าคนรักของผมคือใคร แต่อย่ารู้เลย ผมไม่บอกหรอก
เพราะรู้ไปก็เท่านั้น ผมไม่ยอมให้มาเจอกับพวกคุณๆหรอกค้าบ
เดี๋ยวเกิดคนรักของผมฮอตมากไปกว่านี้ผมก็แน่สิ ต้องคอยกันไว้หลายทาง
รู้แค่ว่า ผมรักผู้ชายคนนี้มากๆก็พอแล้วครับ ขอบคุณที่ฟังผมระบายจนจบนะคร้าบ ^^